Dwa katolicyzmy w Polsce, rozmowa znajomych z Facebooka

Wstęp:

Rozmawiamy sobie ze znajomym na Fb o polskich podziałach. Rzadkość to w moim życiu ogromna. Bogu jestem wdzięczny za to stokrotnie.

Jednakowoż - nie mogłem poniższej odpowiedzi tam zamieścić, bo... ukazał się komunikat "komentarz za długi, nie moze przekraczac 800 znaków, skróć wypowiedź".

Ani myślę skracać, ani tym bardziej rezygnowac z tego cudownego dialogu. Co napisałem, napisałem - cytat nie jest chlubny (z Piłata), ale jest już wprowadzony do obiegu w kulturze także przez Tomasza Manna, mojego nieśmiertelnego inaczej Mistrza. Dlatego zamieszczam tutaj cała wypowiedź, nie rezygnując ani z jednego znaku, a tam wkleję link na tego bloga (o ile procedury i skrypty Fb na to pozwolą): 

PT ROZMÓWCO - Po pierwsze bardzo dziękuję Tobie i Opatrzności Bożej za tę (naszą!) rozmowę. To pierwszy przypadek w moim życiu od 6 lat (i dłużej). Choć znam i prof. politologa Sowińskiego i Posła polityka Grabca z młodzieżowych spotkań przed wielu laty w parafii w Legionowie i… (inni tez bywali profesorami, posłami, senatorami, są księżmi – na różnych szczeblach hierarchii…) nikt nie podejmuje takich tematów, zwłaszcza publicznie, a wypowiedzi medialne, albo publikacje rozmowy nie zastąpią. Mam prawo myśleć o złym klimacie życia publicznego (społeczno-kulturalnego pewnie ciut mniej z racji pozytywnego promieniowania wolności z prawdziwych twórców kultury), czyli tako w państwie, jako i w Kościele, bo „co Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozdziela także w Kraju nad Wisłą”.

Jako preambułę mojej wypowiedzi potraktuj wyznanie, że nie absolutyzuję, nie idealizuję/uświęcam po polsko-katolicku żadnej partii (czy to w stanie rządzącym, czy też opozycyjnym lub in statu nascendi), co więcej wierzę do szpiku kości, że żadna na to nie zasłuży nigdy, bo to nie ten rejestr bytów. Autorytetami są dla mnie – mogą być - tylko osoby. 

Jak mogą się zmniejszać podziały między dwoma plemionami, skoro brak dialogu (czyli mówiąc wprost – chęci). Nieumiejętność życia w kulturze dialogicznej sięga PRL, w którym była imitowana przez jedynie słuszna partię. W Kościele nie sprzyja jej słaba znajomość Soboru Wat II (ducha i litery). Żyjemy obok siebie. Ciężar największej odpowiedzialności (instytucjonalnej i…) spoczywa na sprawujących władzę, na każdej płaszczyźnie życia wspólnego. 

O niejawności wkorzenionej w nas (społeczeństwa z przejściami, niewola, kolonializm, komunizm…) mówiłeś w wykładzie. Ba, też tak uważałem, że NAUKA SPOŁECZNA KOŚCIOŁA powinna zajmować poczesne miejsce od początku transformacji ustrojowej, w działalności każdej parafii…). A takie rozmowy jak nasza, powinny rozbrzmiewać od rana do wieczora w przestrzeni życia publicznego (więc i religijnego) w Polsce. ZROZUMIEĆ DRUGIEGO.

Nie interesuje mnie, co mówią o polityce, bo się na jej życiu wewnętrznym nie rozeznaję. Natomiast chcę usłyszeć i dowiedzieć się co mówią - i jak mówią - o rzeczywistości. Z jakich czerpią rejestrów: słów-pojęć-odniesień kulturowo-światopoglądowych.

Dałeś bogaty materiał do przemyśleń, więc i mojego pisania. Chwilę wcześniej opublikowałem post - moje katechetyczne spojrzenie na świat - na stronie KatechezaOnline, przytoczę:

„Co ma teraz w głowie ten/taki biskup [Regmunt]? "dr psychologii na podstawie dysertacji Postawa religijna a psychospołeczne aspekty modelu kapłana. Badania empiryczne w populacji polskiej... - adiunkt w Katedrze Psychologii i Pedagogiki. Prowadził wykłady z medycyny pastoralnej na PWT we Wrocławiu... W strukturach Konferencji Episkopatu Polski w latach 1996–2005 pełnił funkcję delegata ds. powołań... kapitan rezerwy Wojska Polskiego...

25 czerwca 2021 arcybiskup Wojciech Polak, delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Ochrony Dzieci i Młodzieży, poinformował, że w związku ze zgłoszeniami dotyczącymi zaniedbań hierarchy w sprawie wykorzystania seksualnego osób małoletnich przez dwóch kapłanów diecezji zielonogórsko-gorzowskiej Stolica Apostolska przeprowadziła postępowanie, zgodnie z przepisami kodeksu prawa kanonicznego i motu proprio Vos estis lux mundi, w wyniku którego zakazała mu uczestniczenia w jakichkolwiek celebracjach i spotkaniach publicznych na terenie diecezji oraz udziału w gremiach Konferencji Episkopatu Polski, a także nakazała finansowe partycypowanie w wydatkach diecezji zielonogórsko-gorzowskiej związanych z przeciwdziałaniem wykorzystaniu seksualnemu małoletnich. W reakcji na decyzję Stolicy Apostolskiej diecezja zielonogórsko-gorzowska wydała oświadczenie, w którym przeprosiła za krzywdy i zaniedbania, informując jednocześnie, że zastosuje się do zaleceń dotyczących funkcjonowania diecezji" (wiki)

Co o katolicyzmie mówią programy TVP (np mówienie o odczłowieczonym-uprzedmiotowionym Tusku itd). Bardzo katechetyczne spojrzenie na świat!”

Jednym z wyróżników obecnych podziałów w Polsce jest stosunek do Kościoła (religii, wiary). Nie jestem odosobniony z moim krytycznym spojrzeniem, bo DOŚWIADCZENIEM. Znamy coraz więcej nazwisk po obu stronach. Z jednej (i mojej): ojciec Kramer SJ, Gurzyński, Biskup (zmarły o. Zięba) OP, ks Sowa, Isakowicz-Zaleski, Czesak, prof.prof. Wierzbicki, Kobyliński, Draguła… codziennie można znaleźć wypowiedź któregoś z nich w tzw przestrzeni publicznej. Działalność Więzi, Znaku, Tygodnika Powszechnego, red Nosowski, Gawryś, Terlikowski itd.itp. – dużo już nas. Red. Gawrysia i Marcina Przeciszewskiego poznałem na spotkaniach modlitewnych śpiewajacych i medytujaćych kanony z Taize i oczywiście Dobrą Nowinę (Gaudium et spes itp). To samo robiliśmy w Legionowie.

Wszystkich wymienionych powyżej - po tej stronie Kościołą i państwa - można wiązać z postawą dialogiczno-kulturową w rozumieniu religii-Kościołą, z wiarą i rozumem zawsze gotowymi do wpółpracy, postawą soborową (wspólnotową) czyli radosnej obecnosci w świecie zawsze nam współczesnym. Gaudium et spes, Lumen gentium, Pacem in terris, Fides et ratio, Centesimus annus, Lumen fidei, Laudato si… NIE MOŻE już być niesoborowego papieża od 60 lat (od Jana XXIII). 

Po drugiej stronie jest coraz więcej nazwisk, wszystkich hierarchicznych stopni – karanych, odsuwanych przez Watykan. Oczywiście nie utożsamiam ich tylko z grzechami pedofilii i jej tuszowania, ale z tamtą zmurszałą (zgniłą) antykulturą klerykalnych-feudalnych stosunków w naszym Kościele. Dzisiaj nadal doświadczam jej niszczącego działania (trwania) jako PRZEMILCZANIA. Przeciwko tamtym staję z hufcami orężnymi duchem i intelektem, Duch-Boży tylko nam hetmani. Nie wymyślamy swoich poglądów i postaw życiowych, to one nas „wymyśliły” zawczasu, byśmy owoc przynosili i dawali świadectwo.

Ad. 

- Kultu, w tym jednostki, uważam, że każdy ma prawo, groźnymi się stają, gdy obrastają instytucjami, które go pomnażają i stosują, po ministerstwa, tajne i dwupłciowe służby, nawet naukę. Tak postrzegam chyba cały aparat państwa (pierwej partii). Kaczyński musi dawać powody, że tak go traktują, ja sadzę tylko po owocach (w wypowiedziach przeważnie, ale i kierunku politycznych rozwiazań, aby znów jedynie słuszna partia i jej lider decydowali o wszystkim, exemplifikacją centralizmy różniaste, ostatnio; Suski Lex TVN, Czarnek pomysły wręcz nieoświatowe…). Ten kult, wręcz bałwochwalstwo obserwujemy w tzw gnostyckiej herezji miesięcznic (10 i 18), zresztą szydercza piosenka Kazika „mój żal jest większy niż twój” już ośpiewała tę „kulturę”.

Rozumiesz więc, że nie uważam mojej oceny za nadużycie. Tak widzę PREZESA i jego rolę w tym ustroju. Wcześniejsze jego etapy mnie nie frapują, bo to była wtedy tylko sprawa jego partii. Obecnie w całym życiu państwa nabrała cech jakby religijnych.

Nijak nie da się zrównać z nadziejami co do Tuska – to tylko nadzieje, z natury nieuchwytne i nieszkodliwe dla otoczenia. Gdyby wszedł w buty Prezesa też trzeba by go odrzucić. 

Nie mam politycznych idoli. Z pozapolitycznych żyjących autorytetem jest dla mnie ojciec Andrzej Madej OMI, prof. Strzembosz (z nieżyjacych oczywiście śp. JPII, prof. Świeżawski, Ingarden, literackim – Norwid, Rilke, Tomasz Mann, Tołstoj…)

- z wspomnianym przez Ciebie noblistą się zgadzam of course, tę niecną grę uprawia dzisiaj najsilniej chyba propaganda partyjno-rządowo-państwowa. Druga strona oczywiście też, ale nie ma tylu instrumentów. Co do mnie non-stop podkreślam jej związki z religią i Kościołem i tak, można powiedzieć, że się wstydzę takiego politycznego katolicyzmu, ale wstydzę jest za słabe. Potępiam?! Przerażająca większość wypowiadających się publicznie (intelektualistów, twórców, naukowców) boi się wchodzić na ten teren, bo albo wszelka duchowość jest im całkowicie obca (ignorancja egzystencjalno-kulturowa), albo mogą za wiele stracić w swoich środowiskowych i kościelnych kręgach. To oczywiście moja opinia, skoro ze mną „się nie rozmawia”, to nie mogę jej oszlifować w dialogu szukającym prawdy.

- idę własną drogą. Innych na niej spotykam. Moja Droga-Prawda-Życie jest oczywiście moim największym personalnym skarbem. Z drogi-prawdy-życia nie zepchnie nas ten albo tamten polityk, mówca… Moja ma kamienie milowe i zawsze i publicznie jestem gotowy o nich rozmawiać: dzieje i wychowanie rodzinne, poszukiwania osobiste i studia, JPII, Taize, Solidarność, katechezę młodzieżową w Legionowie, samorządność (wójtowanie w Strachówce), odkrycie i wypromowanie Rzeczpospolitej Norwidowskiej z wieloma innymi osobami. Tego wszystkiego (w jedności) nigdy dość powtarzać i medytować, po unoszenie się do kontemplacji. TYLKO W CAŁOŚCI (I JEJ JEDNOŚCI) ZROZUMIAŁYM STAJE SIĘ CZŁOWIEK-OSOBA.

Czy nie uważasz, że nasza rozmowa Polaków-Katolików jest strasznie spóźniona względem rzeczywistości naszego życia społeczno-kulturalno-publicznego? Nadrabiajmy stracony czas. Leczmy ropiejące rany podziałów. DIALOGIEM W KULTURZE WSPÓŁCZESNEGO ŚWIATA. Gaudium et spes.

Ps.

Dołączę dwa skrótowe (ograniczona liczba znaków) posty jakie dałem dzisiaj na Fb:

1) Czego objawem są miesięcznice. Jak się z nich wyspowiada Polska po odejściu Kaczyńskiego? Katastrofa kulturowo-państwowa i herezja

2) Kaczorek drepcze w bajorku a Ludzkość leci w Kosmos. Timing Panie Prezesie niegodny wielkich liter. Trza znac swój czas - Ducha jego

To poniżej to moja produkcja myślowo-wersowa od czasu poprzedniego posta.