Zrozumieć Polskę - Rzeczpospolita Norwidowska

Tutuł powinien być krótki. Cztery słowa z myślnikiem to już dużo. Więc tutaj już dopiszę słowa dodatkowe: człowieka-osobę i Europę. Teraz chyba dopiero jest właściwa perspektywa niniejszego posta.

1) Według mnie Polski nie daje się pojąć bez katolicyzmu.pl, kościoła.pl, Kościoła w Polsce (jako dominującego, ale oczywiście nie pomniejszając znaczenia innych).
2) Integralny rozwój osoby człowieka, to co? Człowiek przecież to nie tylko praca zawodowa, miejsce zamieszkania, sprawy osobiste i rodzinne - choć także te osobiste i rodzinne bez duchowości nie dają się nie tylko zrozumieć, ale w ogóle pomyśleć (nie mogą zaistnieć).  Nie jesteśmy zwierzętami, ani tylko zorganizowaną, i aż ożywioną materią. Można jeszcze dodać skatalogowane wartości, ale i to nie wystarczy.
3) Rzeczpospolita Norwidowska, czyli dobro wspólne, rozumiane z pomocą życia i twórczosci Czwartego Wiszcza, C. Norwida
4) Europa jest naszym dobrem wspólnym, wraz 500-700 milionami innych ludzi-obywateli-podmiotowo-myślących-osób(?), niż tylko etniczni Polacy

Dzisiaj piszę na blogu i Facebooku "Nawet kościół.pl nas zdradza - Ratujcie nasze dzieci i umysły Rodaków". Kościół Powszechny, zawsze w świecie współczesnym, to nie tylko głoszenie osobistego Zbawienia przez przyjęcie z wiarą i miłoscią osoby i dzieła Jezusa z Nazaretu. Kościół to także wizja świata i kultura zakorzeniona w Dobrej Nowinie o bliźnim i Zabwieniu od grzechu/zła w wymiarze ostatecznym/eschatologicznym.

Wizja świata (światopoglad) przekazywana przez Kościół w świecie współczesnym i wizja świata przekazywana przez kościół w Polsce się różnią (Watykan, różne kościoły lokalne... w państwach, narodach...).
Piszę, bo tak uważam, że nasz kościół.pl nas zdradził po ostatnich wyborach. Zlewa sie z państwem, a jego nauka z propagandą partyjną. Większość ludzi uczestniczących w praktykach niedzielnych, sakramentalnych... nie ma własnej wizji-rozumienia świata (światopoglądu). Jest tak, in general, jak kościół.pl naucza. Dla tych ludzi rozumienie roli Konstytucji, demokracji i praworządności opartych na trójpodziele władz (myśleniu, rozumie, kulturze) jest magmą i pojęciową mgłą - abstrakcją pozażyciową, poza ich rozumieniem i potrzebami.

Pamiętajmy, że na mentalność (zdolność samodzielnego myślenia o wszystkim prawie ) wpływ formuacyjny wywarł i ciągle wywiera 45 lat ideologiczno-państwowego totalitaryzmu i pozostalości (materialitycznego marksistowksiego ateistycznego, anty-europejskiego, anty-intelektualnego...) PRL, zaplanowanego co do najmniejszego szczegółu (oświata, kultura, przemoc symboliczna, policyjna i wszelkich form przymusu państwowego). Samotny czlowiek tego nie pojmie, nie rozgryzie, nie uwolni się pojęciowo-rozumowo, nie wybije się na wolność! W ziemi, budowlach, materii instytycjonalno-urzędowo, strukturach przeróżnych długo jeszcze trwać będzie (nie wiem, czy ktoś już obliczył ich czas połowicznego rozpadu). Żyjemy w świecie pozorów demokracji, rozumności, wolności... dopóki nie zejdą na poziom osoby myślącej, podmiotowego działania, człowieka, który już się zna.

Kościół.pl po odzyskaniu wolności w 1989 spoczął na laurach, w błogostanie (lenistwie umysłowym? i zaniechaniach).  Nie pomaga człowiekowo zrozumieć samego siebie. Nie służy w integralnym rozwoju. Watykan już pojął. Każdy papież od Soboru Watykąńskiego musi być "soborowy", czyli z pomocą ducha i litery Soboru Watykańśkiego II, starać sie rozumieć świat współczesny i w nim prowadzić i przewodzić Kościołowi Powszechnemu (w globalnym świecie). Kosciół zabija siebie, jeśli przymyka oko na pedofilię i nacjonalizmy i wyobcowania w kulturze. Bo człwoiek jest drogą Kosciołą. A przyszłość człowieka zależy od kultury.

W takiej perspektywie nasi duszpasterze (ogół?) jawią się jak niemowlęta we mgle. Ani-ani.
W Strachówce i całej diecezji na Norwidowej Ziemi (Rzeczpospolitej Norwidowskiej) być moze widać to najlepiej. SOBÓR-WOJTYŁA-NORWID zostali związani duchowo-intelektualnie na wieki. Dani i zadani wszystkich, Polakom pewnie najbarzdiej, a cóż dopiero w mojej "norwidowskiej" diecezji.

"Ciągle żywa jest w naszych sercach pamięć o Bitwie Warszawskiej, jaka miała miejsce w tej okolicy w miesiącu sierpniu 1920 roku. Mogłem spotkać jeszcze dzisiaj niektórych bohaterów tej historycznej bitwy "o naszą i Waszą wolność" - naszą i Europy. Było to wielkie zwycięstwo wojsk polskich, tak wielkie, że nie dało się go wytłumaczyć w sposób czysto naturalny i dlatego zostało nazwane "Cudem nad Wisłą".
...
 Trzeba tu dodać, że na tej ziemi urodził się nasz wielki poeta epoki romantyzmu Cyprian Norwid - poeta i myśliciel, który często w swoich utworach wspomina ze wzruszeniem dzieciństwo i lata młodzieńcze spędzone w tych stronach. Witaj, ziemio mazowiecka, Ziemio umiłowana ze swoją bogatą tradycją religijną i ze swoją chwalebną historią." (przed Katedrą na Pradze).

Które parafie w naszej diecezji wypełniają przesłanie papieża sprzwed naszej katedry? Jeśli idzie o "Cud nad Wisłą" to tak. Ale Norwida "jednego z największych chrześcijańskich myśłicieli Europy" (JPII), a to zostawiają całkowicie... stowarzyszeniom obywatelksim. A Kościół jako wspólnota? A wiara i rozum, które tylko łącznie pozalają kontemplować prawdę??? Zaświadczam na swoim/naszym przykłądzie. Przemilczają nas - i ten wymiar kościoła i kultury.pl - prawie na śmierć. W IMIĘ CZEGO? W IMIĘ JAKICH ARGUMENTÓW ROZUMU, JAKICH WARTOŚCI WOLI I SERCA...?

 "Człowiek bowiem jest istotą rozumną i wolną, jest świadomym i odpowiedzialnym podmiotem. Może i powinien osobistym wysiłkiem myśli docierać do prawdy. Może i powinien wybierać i rozstrzygać.
...
Równocześnie cały ten historyczny proces świadomości i wyborów człowieka — jakże bardzo związany jest z żywą tradycją jego własnego narodu, w której poprzez całe pokolenia odzywają się żywym echem słowa Chrystusa, świadectwo Ewangelii, kultura chrześcijańska, obyczaj zrodzony z wiary, nadziei i miłości. Człowiek wybiera świadomie, z wewnętrzną wolnością — tu tradycja nie stanowi ograniczenia: jest skarbcem, jest duchowym zasobem, jest wielkim wspólnym dobrem, które potwierdza się każdym wyborem, każdym szlachetnym czynem, każdym autentycznie po chrześcijańsku przeżytym życiem.
...
Czy można odepchnąć to wszystko? Czy można powiedzieć „nie”? Czy można odrzucić Chrystusa i wszystko to, co On wniósł w dzieje człowieka? Oczywiście, że można. Człowiek jest wolny. Człowiek może powiedzieć Bogu: nie. Człowiek może powiedzieć Chrystusowi: nie. Ale — pytanie zasadnicze: czy wolno? I w imię czego „wolno”? Jaki argument rozumu, jaką wartość woli i serca można przedłożyć sobie samemu i bliźnim, i rodakom, i narodowi, ażeby odrzucić, ażeby powiedzieć „nie” temu, czym wszyscy żyliśmy przez tysiąc lat?! Temu, co stworzyło podstawę naszej tożsamości i zawsze ją stanowiło." (św. JP II, Błonia w Krakowie, 1979).