Kościół odrealniony i (nie tylko) pedofilia. Zauważ różnicę!

Tytuł w drugą stronę też działa. Ale ma wtedy węższą wymowę. Pedofilia ma korzenie, może lepiej uwarunkowania, w odrealnionym Kościele. Korzeniem zła są zawsze nasze ludzkie słabosci, skłonności i przyzwolenia.

W Kościele, który, jak w wierszyku dla dzieci komunijnych, nie jest budowlą z kamieni i złota, ale serc wspólnotą- trudniej o zło.
Budowle z marmurów, złota i władzy - prowadzą do zboczeń. Ciemny lud to lubi, zachwycamy się architekturą i wystrojem, nie pytajaąc jakim kosztem, i jakimi nieczystościami te skarby były gromadzone. Biedacy skarbów nie zgromadzą. Biedacy, szrzy obywatele nie łąmią także KONSTYTUCJI, rozumu i kultury człowieka!

Idąc tym tropem zajrzałem do symbolicznej Kapicy Sykstyńskiej. Któż się nią nie zachwyca.
Jej fundator Papież Sykstus IV jest chwalony za pobożność, teologiczną wiedzę, meceantartystyczny i tak dalej. W tym samy czasie jest ganiony np. za nepotyzm, "który praktykował na skalę niespotykaną od czasów niewoli awiniońskiej. Aż sześciu swoich krewnych wprowadził do Kolegium Kardynałów, nadając im szereg lukratywnych posad i beneficjów". Także wielu innym członkom rodziny, tak w stanie kapłańskim, jak i świeckim.

"W ciągu 13 lat pontyfikatu Sykstus IV mianował 34 kardynałów na ośmiu konsystorzach, przy czym większość tych nominacji była podyktowana względami politycznymi lub rodzinnymi. Wśród tych 34 kardynałów było sześciu krewnych papieża, czternastu duchownych rekomendowanych przez europejskich monarchów (tzw. kardynałowie koron), pięciu rekomendowanych przez władców księstw i republik włoskich oraz pięciu przedstawicieli rzymskiej arystokracji (rodziny Orsini, Savelli, Colonna, Conti). Zaledwie czterech nominatów Sykstusa IV otrzymało kapelusz kardynalski za pracę w służbie Kościoła (Cibo, Nardini, Venier i Schiaffinati), ale z wyjątkiem Nardiniego byli to biurokraci a nie duszpasterze.
Wśród nominatów Syktusa IV było dwóch przyszłych papieży: Innocenty VIII (1484-92) i Juliusz II (1503-13)." (to tylko wikipedia).

Chciwość, karierowiczostwo, luksusy (opływanie), mieszanie w polityce (sojusz tronu i ołtarza), lizusostwo, zaprzeczenie dialogu w pełnej ludzkiej kulturze, pamieci i tożsamości nieczystości sprzyjają.

Pewnie najbardziej znanym symbolem kościelnego zepsucia na szczytach Watykanu sa Borgiowie.

"Twórcą potęgi Borgiów w Państwie Kościelnym był Alfons de Borja panujący jako Kalikst III w latach 1455-1458 chcąc wspomóc swoją rodzinę, zapewnić jej bogactwo i przy tym zdobyć poparcie dla swoich decyzji na konsystorzu, podobnie jak jego poprzednicy zaczął faworyzować swoją rodzinę i 20 lutego 1456 roku powołał na kardynałów dwóch swoich siostrzeńców: dwudziestoczteroletniego Ludwika Juana del Milà y Borja, którego mianował gubernatorem Zamku św. Anioła i prefektem Rzymu, oraz dwudziestopięcioletniego Rodryga Borgię, którego wkrótce uczynił wicekanclerzem Kurii Rzymskiej. Ponadto kreował kardynałami dwóch bratanków, którzy mieli zaledwie po dwadzieścia kilka lat. Poza karierą kościelną, Kalikstowi III zależało również na zapewnieniu krewnym bytu na włoskiej arenie politycznej - i tak mianował brata kardynała Rodryga, Piotra Ludwika Borgię księciem Spoleto i markizem Civitavecchia, a także Kapitanem Generalnym Kościoła i dowódcą wojsk papieskich. Papież we wspieraniu rodziny nie ograniczył się tylko do mężczyzn i używał swych krewnych do wzmacniania swojej pozycji i tak jeszcze będąc kardynałem wydał swoją siostrę Katarzynę za mąż za Jana del Mila, pana Massalavas, a także wystarał się o dyspensę na małżeństwo drugiej siostry Izabeli z ich kuzynem Jofrem de Borja...

... [ich] potęgę stworzyli dwaj papieże Kalikst III i Aleksander VI. Zwłaszcza pontyfikat drugiego z nich jest oceniany bardzo negatywnie ze względu na przypisywane jego nieślubnym dzieciom zbrodnie, między innymi cudzołóstwo, kazirodztwo, symonię, nepotyzm malwersację majątku kościelnego, kupczenie beneficjami kościelnymi w celu zdobycia wymaganej prawem liczby głosów na konklawe, a także mordowanie i eksterminacja przeciwników politycznych za pomocą trucizny... Borgiowie byli również jednymi z największych wczesnorenesansowych mecenasów sztuki, wspierając między innymi Pinturicchia, Perino del Vagę, Bartolomeo Veneto i innych artystów tej epoki" (to też tylko wikipedia).

Czy to są jedyne przejawy KOŚCIOŁA ODREALNIONEGO?

No to przejdźmy do współczesności, konkretnie, do świata naszego życia, chleba powszedniego, modlitw, problemów osobistych, rodzinnych, sąsiedzkich, samorządowo-państwowo-narodowych. Jesteśmy POLSKĄ AD 2018 - właśnie w kinach leci film KLER.

W gminie STRACHÓWKA szykujemy się do obchodów potrójnego STULECIA: szkoły (od 2008 im. Rzeczpospolitej Norwidowskiej z papieskim błogosławieństwem), OSP i OJCZYZNY, która w 1918 roku odzyskałą na krótko Niepodległość po 123 latach niewoli (rozbiorów).
Dzień obchodów STULECIA szkoły w Strachówce wypadł w dniu wspominania bł. księdza Jerzego Popiełuszki.

Mówi się, że moją-naszą parafią zarządza kobieta. Nie plebanijna gospodyni, ale najbliższa dusza księdzu proboszczowi. Każdy ma przyjaciół, swój swego przeważnie znajdzie, spotka, to normalna reguła ludzkiego życia, duchownych, świeckich... Pewnie dla jej komfortu duchowo-politycznego ksiadz proboszcz wyniósł Wota Wdziecznosci Za Wolność, Godność, Polskość z naszego kościołą. Z ołtarza Boga i Ojczyzny. Krystynie na pewno Wota Solidarnosci nie pasują do jej wizji i planów dla nas wszystkich w gminie, szkole, parafii. Chce wpływać także na losy Powiatu Wołomińksiego, Ziemi Norwida i Cudu Nad Wisłą. Dialog z inaczej myślącymi wyklucza, wykluczają.

Ale parafia to dobro wspólne. Kosciół zawsze z definicji jest dobrem wspólnym, członkami jednego Ciała Chrystusa. Mistyka? Mistyką nauczaną w kazaniach myślenia się nie wyciszy, ust mi nie zamknie. "Wiara i rozum (Fides et ratio) są jak dwa skrzydła, na których duch ludzki unosi się ku kontemplacji prawdy. Sam Bóg zaszczepił w ludzkim sercu pragnienie poznania prawdy, którego ostatecznym celem jest poznanie Jego samego, aby człowiek — poznając Go i miłując — mógł dotrzeć także do pełnej prawdy o sobie" (JPII, FeR). Oni tego nie chcą - wszystkiemu chcą nadać włąsne, tylko swoje, znaczenie. Dla nich nie ma prawdy - większej od tej, którą sami uznają. Dlatego wykluczają dialog we wspólnocie, żyją KOŚCIOŁEM ODREALNIONYM.