Odprysk spraw wielkich i nijakich

Daję tu to, co wczoraj, już nawet przedwczoraj! pojawiło się najpierw we mnie, potem ze mnie, z mojego myślenia, w które dałem się wciągnąć... na Facebooku, księdze twarzy, z imieniem, obliczem, nazwiskiem i innymi danymi. Facebook nie jest - na szczęście - księgą anonimów - to jest Non-anonymous book :-)

TAK TO (PRZED)WCZORAJ LECIAŁO:

Dołożę też inny post, wpisany jako samodzielny, nie będący prostym komentarzem tego, co powyżej, ale jednak organicznie zrośnięty. Nie tylko podmiotowo, przeze mnie, autora tego bloga i administratora/właściciela konta na Fb, ale także przez Autora, którego tak chętnie i obficie cytowałem (i nadal cytuję). Bez którego nasza jedność rozsypałaby się, jak domek z kart, karteczek, profili i kont. Jest jeszcze jeden głos na świecie, i cóż, że nie wszechogarniający, to już niemożliwe. Ale jeszcze to, co ogarnia, jest ho-ho-ho! I nie ukrywa się, jak osobniki mojego(?) ćwierci-ćwierć-pół-światka. Jest i daje się nawet na Twitterze!

Zaryzykuję bulwersującą tezę - TAM GDZIE NIE MA ROZMOWY, NIE MA WIARY. W NIC. TAM WYJE PUSTKA DO ZŁOWIESZCZEGO KSIĘŻYCA POST-CHRYSTIANIZMU. Bo Chrystus to jedność widzialna Jego braci i sióstr, a nie tzw. wyznawców z wklepanymi gdzieś danymi ojca, matki i chrzestnych (postacią czego jest zakapturzona obecność na obrzędach zbiorowych). Definicja wyznawcy-chrześcijanina-katolika nie może być sprzeczna z definicją gatunkową człowieka. Homo-sapiens-sapiens, myślący podwójnie. Niemyślący nierozmawiający - to nijaki osobnik, pewnikiem zaprzeczenie tych dwóch. Niwelator cywilizacyjny. Zabójca.

Dołożę (więc) inny przedwczorajszy post:

TYM RAZEM LECIAŁO TO TAK:

"Coś tu (poniżej) jest nie tak i chyba wiem, co :-)


To wszystko, co powyżej, było i nie było już wczoraj. Tak, jak napisałem u samej góry, chciałem jedynie zachować sobie odprysk myślenia wywołanego w konkretnym czasie, w konkretnej sytuacji myślącego podmiotu (jk) i ujawnionego na Fb, nim zniknie w jego odmętach. Mam wrażenie, że na stronie bloga bardziej jest. No więc usiadłem i trochę wbrew sobie złożyłem do kupy. Nim jednak kliknąłęm "opublikuj" przepadło. Ginę nieuchronnie nie tylko w realu mojej tzw. wspólnoty lokalnej (gminy, szkoły, parafii, NGO...), ale także w wirtualnej. I to nawet łatwiej ginę w tej drugiej, między jej kartami, oknami, przeglądarkami (dwoma?), kontami, profilami, Fb raz tak, raz owak, przeważnie bardzo-bardzo totalnie nijak, co jest powodem tysiąca katastrof netowo-życiowych, także przy przejściach z "nowego posta" na "HTML" w rój znaczników na bloggerze, modemami, serwerami i wszystkim tym wręcz przeciwnie, przeciwieństwami, w zaplątanych palcach, nieumiejętnościach, rozproszeniami zewnętrznymi, od-głosami świata rodzinno-medialnymi i nazbyt wysilonym wzroku. Tak, czy owak, ginę. Nowe pokolenie lepiej sobie z tym (po)radzi.


Było i nie było, bo coś odtworzyłem pomiędzy, na pewno bulwersującej tezy jeszcze wczoraj nie było, choć ona z ducha tam ściśle przynależy i jednej wypowiedzi Marcina (pozdrawiam, oficjalnie nie przechodziliśmy na "Ty", ale jakżeby inaczej?).


Teraz spróbuję odtworzyć inny fragment zagubionego wpisu, bo chyba nie myślenia ściśle związanego (zrodzonego?) w dialogu wirtualnym z Autor(em)ytetem.


Jesteśmy bytem racjonalnym i relacyjnym (po angielsku 'relational', w tłumaczeniu na e-kai jest relacjonalnym). W relacjonalnym są dwie litery więcej, ale w sumie i tak sprawa jest oczywista, chodzi o relacje. Na Fb jest rubryka 'w związku'. I relacje i związki tworzą jakieś spokrewnienie i zależności. O tym jednak nikt, oprócz Marcina, nie chciał ze mną rozmawiać, spychając mnie - większość pewnie bez intencji, oceanicznie nieświadoma siebie i drugiej osoby - do niebytu.


Nie ma więc z kim toczyć czegoś, co się nie zaczęło. Pod górę! Syzyf?! Nie ma z kim wejść w szczelinę bytu myślącego, powiększonego specjalnie dla nas przez tłumacza na e-kai.pl.
Bo Papież, Autor-Autorytet nie postawił przed nami alternatywy "tego co racjonalne, konieczności, lub też prymatu myśli, wolności i miłości". Tak wyszło tylko tłumaczowi e-kai i przeszło przez redaktora strony (konta, profilu...?).

Papież raczej powiedział tak - "this is the alternative: the priority of the irrational, of necessity or the priority of reason, freedom and love". 
W tłumaczeniu na język jest alternatywa, której tak naprawdę w polskiej wersji nie ma! W naszej znika, przez (bezmyślne) użycia myślnika. Bo skoro zdanie, pozornej alternatywy, kończy się mocnym stwierdzeniem "jak wierzymy", to wszystko wydaje się jasne i robimy z Papieża nieudacznika. A tak nie jest.

Papież jest Autorem poważnym, starym człowiekiem, profesorem od myślenia, Autorytetem, nie tylko od wiary. Język angielskiego tłumacza mu tego nie zakwestionował. Nie wiem jak jest w niemieckim (niechybnie) oryginale, a wszak wiadomo, że język niemiecki został stworzony dla myśli precyzyjnie filozoficznej. Jest alternatywa. Irracjonalnych konieczności tego świata i rozum, wolność i miłość świata Biblii. To znaczy, my sobie wybieramy i przyszłym pokoleniom, naszym dzieciom... priorytety. Demokratycznie, od jakiegoś czasu.

Tak się mi i nam życie ułożyło, że ja nie pochodzę z tego, co irracjonalne i z konieczności, lecz z myśli, miłości i wolności. Co do Was? Macie wybór.

Papież Joseph Ratzinger, Niemiec, ma swoje Niemcy, znów w całości, dzięki Solidarności i Watykan, teologię, filozofię, wiarę i ze wszystkim tym jest w dobrych relacjach. Więc chociaż stary, jeszcze dobrze żyje.
Józio Kapaon, Polak, założyciel Solidarności w gminie Strachówka, ma swoją gminę i swój Annopol, ale fatalne relacje z tzw. wspólnotą lokalną, więc dobrze nie żyje, właściwie nie żyje. 

Człowiek-osoba jest racjonalnym i relacjonalnym bytem (bytowaniem) na ziemi. Koniec, kropka, amen.

PS.
Mniej lub więcej, tak to leciało wczoraj, przedwczoraj i dawniej. Ciężko, a właściwie się nie da, żyć i pisać na Berdyczów.

"po włosku: addio!
Po polsku: pisuj do mnie na Berdyczów.
Okropne słowa! jeśli nie zabiją,
To serce schłoszczą tysiącami biczów" - po Słowacku-Beniowsko :-)